Teatralnie z Ósemką

W naszej szkole, oprócz zajęć edukacyjnych, dzieje się wiele innych ciekawych i inspirujących wydarzeń. Uczniowie bowiem biorą aktywny udział w wycieczkach przedmiotowych, organizowanych przez szkolnych polonistów. Ostatnie dwa tygodnie obfitowały aż w trzy wyjazdy teatralne. 


Klasa 8b mogła poznać historię Holokaustu przedstawioną przez twórców Opolskiego Teatru Lalki i Aktora. Reżyser i zespół aktorów w znakomity sposób na potrzeby sceny zaadaptowali autentyczny pamiętnik żydowskiej dziewczynki – Anny Frank, która odnotowała zapis codziennego życia swojej ukrywającej się przed nazistami rodziny. Wcześniej uczniowie obejrzeli na lekcji języka polskiego dokument o losach tej postaci, a także przedyskutowali zagadnienia związane z II wojną światową (eksterminacja, obozy zagłady, getta). Jest to także preludium do kolejnego wyjazdu tej klasy. Już wkrótce wyruszymy do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu, aby móc lepiej zrozumieć historię i czytane dzieła literatury tego okresu. Z kolei klasa 5b, 6c oraz klasy 7a, 7b i 7c wyjechały na spektakl pt. „Zorro”. Historia o meksykańskim bohaterze opowiedziana ze swadą i polotem, nie tylko przykuła uwagę młodego odbiorcy ciekawymi kostiumami, świetnymi dialogami czy doskonałą grą aktorską, ale także pokazała zupełnie inne oblicze znanej wszystkim legendy poprzez niejednoznaczne zakończenie. Dodatkowo klasy 5b, 6c i 8b wzbogaciły swoje kompetencje kulturowe, biorąc udział w interesujących lekcjach teatralnych. Poznaliśmy rodzaje lalek teatralnych, ich budowę i funkcję, a uczestnicy mogli zabawić się i przedstawić krótką lalkarską etiudę teatralną. Innej grupie aktorzy przybliżyli tajniki scenografii i kostiumów. Poznaliśmy ciekawe nazwy, mogliśmy przymierzyć krynoliny i fraki. Wrażeń było co nie miara! Klasy siódme swoją wizytę w Opolu wzbogaciły o uczestnictwo w warsztatach w Muzeum Śląska Opolskiego, przybliżających wszystkim tworzenie pracy graficznej techniką zwaną linorytem oraz zajęciach w Kamienicy Czynszowej, przedstawiającej wnętrza mieszczańskie z lat 1890 – 1945. 
Nauka przez zabawę i aktywne uczestnictwo, to to, co uczniowie zawsze lubią najbardziej. Nagrodą zaś największą dla nauczyciela jest pytanie , które pojawia raz po raz na ustach podopiecznych: „Proszę pani, a kiedy znowu pojedziemy do teatru?”.

Monika Słupska

Ten wpis został opublikowany w kategorii Aktualności. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.